Dyskryminacja i nękanie (diskriminering og trakassering)

Likestillings-og diskrimineringsloven oraz arbeidsmiljøloven zabraniają dyskryminacji i nękania, również w miejscu pracy.

 Czym jest dyskryminacja?

 

Krótko mówiąc, dyskryminacja to każde niesprawiedliwe odmienne traktowanie, jeśli dotyczy odmiennego traktowania na podstawie poniższych czynników:

  • płeć
  • ciąża
  • urlop w przypadku narodzin lub adopcji
  • zadania opiekuńcze
  • pochodzenie etniczne, w tym pochodzenie narodowe, pochodzenie, kolor skóry i język
  • religia
  • niesprawność fizyczna lub psychiczna
  • orientacja seksualna, tożsamość płciowa lub ekspresja płciowa
  • wiek
  • zatrudnienie w niepełnym wymiarze godzin
  • praca tymczasowa
  • przynależność do organizacji pracowniczej
  • poglądy polityczne

Zakaz dyskryminacji obejmuje zarówno dyskryminację bezpośrednią, jak i pośrednią.

Dyskryminacja bezpośrednia oznacza, że ​​dana osoba jest traktowana gorzej niż inni są, byli lub byliby traktowani w podobnej sytuacji ze względu na wyżej wymienione warunki.

Przez dyskryminację pośrednią rozumie się każde pozornie neutralne postanowienie, warunek, praktykę, działanie lub zaniechanie, które postawi ludzi w niekorzystnej sytuacji w porównaniu z innymi ze względu na czynniki, o których mowa powyżej. Przykładem może być ogólny zakaz np. nakrycia głowy, na który pośrednio dotknęłyby osoby noszące religijne nakrycia głowy, takie jak hidżab.

 

Nie każde zróżnicowane traktowanie jest dyskryminacją

Zróżnicowane traktowanie jest dozwolone, ​​jeśli:

 

  • ma uzasadniony cel
  • jest niezbędne do osiągnięcia tego celu
  • nie jest nieproporcjonalne w stosunku do osoby, która jest traktowana odmiennie

Przykładem uzasadnionej dyskryminacji może być to, że potrzebujesz aktora płci męskiej do określonej roli lub zatrudnisz kogoś na stanowisku religijnym, gdzie konieczne są określone poglądy religijne.

 

Co to jest nękanie?

 

Nękanie oznacza działania, zaniechania lub oświadczenia, których celem lub skutkiem jest obraźliwe, zastraszające, wrogie, poniżające lub upokarzające traktowanie. Są to też:

  • Niewidzialność
  • Kpiny
  • Potępienie bez względu na to, co zrobisz
  • Zadawanie winy i wstydu
  • Bolesne żarty i dokuczanie

Molestowanie seksualne oznacza każdą formę niechcianej uwagi seksualnej, której celem lub skutkiem jest obraźliwe, zastraszające, wrogie, poniżające, upokarzające lub uciążliwe.

 

Obowiązek pracodawcy w zakresie zapobiegania molestowaniu

 

Pracodawca jest odpowiedzialny za stworzenie w pełni odpowiedzialnego środowiska pracy, w tym za zapewnienie, że pracownicy nie są narażeni na nękanie lub inne nieodpowiednie zachowanie. Wymaga to od pracodawcy zorganizowania i podjęcia działań w celu zapewnienia, że ​​nękanie nie wystąpi. Ponadto pracodawca musi radzić sobie z molestowaniem, jeśli ma miejsce, w którym to przypadku pracodawca ma zarówno obowiązek zbadania sytuacji, jak i działania.

 

Obowiązek powiadomienia

 

Warto zauważyć, że z arbeidsmiljøloven wynika, że ​​pracownicy mają obowiązek powiadomić, pracodawcę lub rzecznika ds. bezpieczeństwa (verneombud), jeśli kolega jest dyskryminowany lub szykanowany.

 

Konsekwencje dyskryminacji i molestowania

Odszkodowanie

 

Każdy, kto był dyskryminowany lub nękany, może ubiegać się o odszkodowanie bez względu na to, czy za dyskryminację lub nękanie można obwiniać pracodawcę. Odszkodowanie musi pokrywać straty finansowe w wyniku dyskryminacji. Odszkodowanie za szkodę o charakterze nie-ekonomicznym ustala się w rozsądnym zakresie, w oparciu o zakres i charakter szkody, stosunki między stronami i ogólnie okoliczności.

 

Odwrócony obowiązek dokumentacji

 

Zwykle to osoba, która coś twierdzi, musi udowodnić, że jest to słuszne, ale w przypadku dyskryminacji obowiązek dokumentacji jest odwrócony. Oznacza to, że jeżeli istnieją okoliczności, które dają powody, by sądzić, że doszło do dyskryminacji, a osoba odpowiedzialna nie udowodni, że dyskryminacja mimo wszystko nie miała miejsca, uznaje się, że dyskryminacja miała miejsce. Dotyczy to również nękania i molestowania.

 

Rada do spraw dyskryminacji (Diskrimineringsnemnda)

 

Rada do spraw dyskryminacji jest neutralnym organem administracyjnym, który rozstrzyga skargi dotyczące dyskryminacji i molestowania.

Rozstrzygnięcie sprawy przez trybunał jest bezpłatne, a strony nie muszą korzystać z pomocy prawnika. Nie ryzykujesz również konieczności poniesienia kosztów prawnych drugiej strony.

Jeśli nie masz pewności, czy masz roszczenie lub chcesz uzyskać wskazówki dotyczące przepisów, możesz skontaktować się z rzecznikiem do spraw równości i dyskryminacji (likestillings- og diskrimineringsombudet).

 

Sprawy sądowe

 

Sprawę o dyskryminację lub molestowanie można wnieść do sądu.

Jeżeli sprawa najpierw wniesiona do Diskrimineringsnemnda, termin na wniesienie powództwa do sądu wynosi trzy miesiące od dnia, w którym Rada została powiad

MEDARBEIDERE

Izabela Nedzi

Advokatfullmektig