Rozstanie i rozwód: podział majątku

W przypadku zakończenia konkubinatu lub związku małżeńskiego strony mają w zasadzie swobodę uzgodnienia sposobu rozdysponowania majątkiem, w taki sposób jaki sobie życzą. Jednak często osiągnięcie takiego porozumienia może być trudne. Jeśli nie dojdziesz do porozumienia, obowiązują różne zasady w zależności od tego, czy jesteś w związku małżeńskim, czy w konkubinacie (samboerskap).

 

Podział majątku wspólnego w przypadku rozwodu

 

Jeżeli małżonkowie nie uzgodnili podziału majątku w formie umowy majątkowej małżeńskiej, to punktem wyjścia jest tzw. majątek wspólny lub współwłasność (felleseie). Współwłasność oznacza, że ​​musi nastąpić równy podział majątku małżonków w przypadku separacji/rozwodu lub śmierci, po odjęciu ewentualnych wspólnych długów, również podzielonych po równo.

W praktyce odbywa się to poprzez sporządzenie zestawienia majątku podlegającego podziałowi oraz długów. Jeżeli małżonkowie mają wspólne długi, to każdy z małżonków może potrącić z części przypadającej na niego zgodnie ze stosunkiem łączącym małżonków. Odejmując długi od majątku obojga małżonków, ustala się majątek netto (netto formue) każdego z małżonków. Majątek netto każdego z małżonków są następnie sumowane i dzielone na pół. Jest to uproszczone wyjaśnienie podziału współwłasności.

Bardzo często pojawiają się aktywa, które muszą lub mogą pozostać poza podziałem. Takich aktywów nie powinno się wtedy umieszczać na wspomnianej liście. Dotyczy to między innymi wartości, które wchodzą w skład odrębnej własności (særeie). Ale zachowanie aktywów może być również możliwe poprzez tak zwany nierówny podział (skjevdeling) zgodnie z ekteskapsloven § 59. Nierówny podział (skjevdeling) oznacza, że wartość majątku, którą można wyraźnie zwrócić do funduszy, które współmałżonek posiadał w momencie zawarcia małżeństwa lub nabył później w drodze dziedziczenia lub darowizny od kogoś innego niż małżonek, może nie podlegać podziałowi.

 

Prawo do zachowania aktywów

 

Ekteskapsloven § 66 daje małżonkom prawo do zachowania majątku, który w całości lub w znacznej części należy do niego, o ile nie byłoby to rażąco niesprawiedliwe w danych okolicznościach, na przykład, jeżeli jeden z małżonków zostałby bez dachu nad głową i/lub bez środków do życia. Ten przepis dotyczy majątku, który był współwłasnością (felleseie) w trakcie małżeństwa. Przepis nie reguluje majątku, który jest uregulowany jako odrębna własność (særeie).

Małżonek może również, zgodnie z ekteskapsloven § 67, gdy przemawiają za tym szczególne powody i niezależnie od poprzedniego stanu posiadania, żądać przejęcia:

– nieruchomości lub udziału w nieruchomości, który służył wyłącznie lub głównie jako wspólne miejsce zamieszkania, jeżeli druga strona nie ma prawa własności do nieruchomości lub została nabyta od jego krewnych w drodze spadku lub darowizny,

– akcji lub udziałów w spółce mieszkaniowej lub obligacji, z którą związane jest prawo małżonków do wynajmu wspólnego mieszkania,

– umowy wynajmu wspólnego zamieszkania lub

– wspólnych artykułów gospodarstwa domowego we wspólnym domu.

Oceniając, czy istnieją szczególne powody, należy położyć nacisk na potrzeby zarówno małżonków, jak i dzieci, jeśli małżonkowie mają dzieci.

 

Brak podziału w przypadku całkowitej odrębnej własności

 

Jeżeli małżonkowie zgodzili się na całkowitą odrębność majątku, wówczas podział nie nastąpi zgodnie z przepisami ekteskapsloven. Małżonkowie zatrzymają wówczas to, co posiadają. W związku z tym często pojawiają się pytania, kto jest właścicielem danego obiektu, ewentualnie w jakim procencie. Tutaj trzeba będzie dokonać konkretnej oceny różnych aktywów.

 

Rozliczenia finansowe między konkubentami

 

W przypadku rozpadu związku konkubentów podział odbywa się według tego, co konkubenci posiadają. Jeśli posiadają coś razem, podział odbywa się zgodnie z procentem własności tego obiektu. Rozliczenie finansowe dla konkubentów ma wiele podobieństw do rozliczenia finansowego między małżonkami posiadającymi całkowitą odrębność majątkową.

 

Zalecamy, aby wszyscy konkubenci sporządzili umowę o podziale aktywów (samboeravtale) we wczesnym stadium związku. Umowa ta może pomóc w wyjaśnieniu, kto jest właścicielem czego i uregulować sposób podziału aktywów w przypadku zakończenia związku. Taka umowa zmniejszy ryzyko sporu w przypadku rozstania.

W czym możemy pomóc

 

Pomagamy w ogólnych poradach prawnych w związku z rozstaniami. Możemy pomoc w stworzeniu umowy o podziale aktywów między konkubentami (samboeravtale) lub umowy o prawie odrębnej własności/rozdzielności majątkowej w związku małżeńskim (ektepakt) Jeśli spór już się pojawił, zawsze najpierw staramy się znaleźć polubowne rozwiązanie. Jeśli strony nie dojdą do rozwiązania, rozważymy skierowanie sprawy do sądu.

MEDARBEIDERE

Izabela Nedzi

Advokatfullmektig