Wypadki przy pracy

Odszkodowanie po wypadkach w pracy lub przy chorobie zawodowej

 

Jeżeli doznałeś urazu lub wypadku w pracy (yrkesskade) lub masz chorobę zawodową (yrkessykdom), możesz być uprawniony do świadczeń z tytułu wypadków przy pracy z NAV i odszkodowania od spółki ubezpieczeniowej Twojego pracodawcy. Możesz mieć również prawo do odszkodowania, jeżeli osoba, która Cię utrzymywała, zmarła z powodu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej.

Każdy pracodawca ma obowiązek wykupienia ubezpieczenia od wypadków przy pracy dla swoich pracowników (yrkesskadeforsikring). Jeżeli pracodawca nie posiadał odpowiedniego ubezpieczenia dla swoich pracowników, możesz ubiegać się o odszkodowanie od Yrkesskadeforsikringsforeningen (YFF).

Pracodawca ma obowiązek zgłosić wypadek do NAV. W związku z tym pracodawca musi wypełnić formularz zgłoszenia szkody (skademeldingsskjema), niezależnie od rodzaju wypadku, ani tego czy skutkował zwolnieniem lekarskim lub niezdolnością do pracy, czy też nie.

Pracownik musi sam zgłosić zdarzenie do firmy ubezpieczeniowej. Dlatego zaleca się udokumentować szkodę od razu w momencie jej zaistnienia. Może to być na przykład poprzez wizytę u lekarza bezpośrednio po zdarzeniu, ale również poprzez regularne kontrole lekarskie. Należy wykazać uraz oraz prawdopodobieństwo, że uraz został spowodowany wypadkiem przy pracy. Niestety, wielu poszkodowanych nie uzyskuje należytego im odszkodowania z powodu braku dokumentacji potwierdziającej, że doszło do szkody oraz okoliczności, które do niej doprowadziły.

Twój lekarz rodzinny ma obowiązek zgłoszenia szkód lub chorób do Arbeidstilsynet (Norweskiej Inspekcji Pracy), jeżeli podejrzewa, że szkoda lub choroba ma związek z Twoją sytuacją zawodową.

Kto ma prawo do odszkodowania za wypadek przy pracy lub chorobę zawodową?

 

Przede wszystkim pracownicy, którzy są członkami norweskiego systemu zabezpieczenia społecznego, zgodnie z folketrygdloven § 13-6. Pracownicy, którzy odniosą uraz w miejscu pracy spełniają wymóg „bedriftsvilkår”, co oznacza, że do urazu lub choroby doszło w stosunku pracy, w miejscu oraz w godzinach pracy.

Dodatkowo wypadki poza miejscem lub czasem pracy, są wypadkami przy pracy, jeżeli aktywność podczas której wypadek miał miejsce, miała związek z pracą i/lub była aranżowana przez pracodawcę. Oznacza to, że prawo do odszkodowania mają również osoby, które odniosą uraz w trakcie przerwy śniadaniowej lub obiadowej, w drodze do klienta, na wyjeździe firmowym lub na treningu zorganizowanym przez pracodawcę, np. w formie team building-u lub firmowego wyjazdu na narty.

Pracownicy nie mają jednak zazwyczaj prawa do odszkodowania, jeżeli wypadek miał miejsce w drodze do lub z pracy. Niektóre grupy mają jednak rozszerzony czas ubezpieczenia, na przykład osoby pełniące służbę wojskową oraz pracujące na platformach wiertniczych.

Ubezpieczenie od szkód w wyniku wypadku w drodze do lub z pracy mogą być uregulowane umową taryfowa (tariffavtale) dla pracowników państwowych lub komunalnych. W takich przypadkach wypadek zostanie zaakceptowany, nawet jeśli ani NAV, ani towarzystwo ubezpieczeniowe nie zatwierdzi tego wypadku jako wypadku przy pracy.

Pracodawca może również wykupić rozszerzona ubezpieczenie dla swoich pracowników, które może obejmować wypadki i szkody powstałe w drodze między pracą a domem.

Regulacje dotyczące wypadków przy pracy obejmują również profesjonalnych sportowców, w tym piłkarzy, trenerów personalnych, instruktorów tańca. Jednakże wymóg prawny, gdzie zdarzenie powodujące szkodę musiało nastąpić nagle i nieoczekiwanie, aby mogło zostać uznane za uraz zawodowy, oznacza, że ​​większość urazów nie wchodzi w zakres tego przepisu.

Osoby prowadzące własna działalność i freelancerzy muszą wykupić dobrowolne dodatkowe ubezpieczenie od wypadków przy pracy, aby mieć prawo do świadczeń z tytułu wypadków przy pracy z NAV.

Również inne grupy poza pracownikami objęte są przepisami o wypadkach przy pracy:

  1. Studenci i uczniowie

    Uczniowie i studenci są objęci ubezpieczeniem wypadkowym z tytułu urazów doznanych w miejscu nauczania w godzinach zajęć. Którzy uczniowie i studenci są objęci ubezpieczeniem, można zobaczyć w sekcji 13-10 ustawy o ubezpieczeniach społecznych (folketrygdloven).

    Uczniowie i studenci są również objęci ubezpieczeniem wypadkowym w związku z urazami powstałymi podczas transportu, wycieczek szkolnych, dni sportowych, udziału w zajęciach pozaszkolnych itp., kiedy są one aranżowane przez szkołę. Uczniowie w wieku poniżej 18 lat uczęszczający do szkół z internatem są objęci ubezpieczeniem od wypadków przy pracy przez cały czas, gdy znajdują się pod nadzorem szkoły lub szkoły z internatem.

    Studenci za granicą mogą być również objęci ubezpieczeniem z tytułu wypadku przy pracy. Obywatele norwescy, którzy studiują za granicą z pożyczką lub stypendium z Norweskiego Funduszu Pożyczek Edukacyjnych (Lånekassen), są zobowiązani do ubezpieczenia społecznego, a tym samym do ubezpieczenia od wypadków przy pracy.

  2. Personel wojskowy

    Poborowi i inni, którzy pełnią służbę na podstawie ustawy o obronie (forsvarsloven), mogą zostać objęci ubezpieczeniem z tytułu wypadku przy pracy, zgodnie z ustawą o ubezpieczeniach społecznych (folketrygdloven) § 13-8.

  3. Osoby uczęszczające na „arbeidsrettede tiltak”

    Z ustawy o ubezpieczeniach społecznych § 13-11 wynika, że ​​osoby, które uczestniczą w zajęciach zawodowych (arbeidsrettede tiltak), kursach itp. aranżowanych przez NAV, są objęte ubezpieczeniem od wypadków przy pracy. Warunkiem jest to, że zajęcia zawodowe mają na celu osiągnąć szkolenie zawodowe lub zatrudnienie.

  4. Osoby odbywające karę pozbawienia wolności lub wykonujące prace społeczne

Z § 13-12 ustawy o ubezpieczeniach społecznych (folketrygdeloven) wynika, że ​osoby odbywające karę pozbawienia wolności lub wykonujące prace społeczne są objęte ubezpieczeniem z tytułu wypadku przy pracy.

WARUNKI ODSZKODOWANIA

 

Jeżeli jesteś w kręgu osób objętych prawem do odszkodowania, musisz spełnić cztery warunki, aby mieć prawo do odszkodowania:

  1. Podstawa odpowiedzialności

    Jest to wypadek przy pracy, choroba zawodowa, czyli choroba spowodowana pracą, powstała w miejscu i w godzinach pracy.

    • Wypadek przy pracy

      Przepisy dotyczące wypadków przy pracy uregulowane są w ustawie lov om yrkesskadeforsikring oraz w rozdziale 13 ustawy folketrygdloven.

      Wypadek przy pracy to uraz lub choroba doznana w wyniku wypadku lub choroby powstałej w związku z pracą. Wypadek przy pracy jest definiowany jako nagłe lub nieoczekiwane zdarzenie zewnętrzne. Przykładem są między innymi upadki, złamania, zmiażdżenia, porażenie prądem np. Wypadek może wydarzyć się na przykład z powodu błędnego obliczenia odległości lub śliskiej podłogi.

      Wymogiem jest to, że wypadek zdarzył się „nagle lub nieoczekiwanie”. Oznacza to, że wydarzenie, które spowodowało wypadek, nie mogło trwać dłużej niż jeden dzień roboczy. Wypadkiem przy pracy, który daje prawo do ubezpieczenia od urazów zawodowych, mogą być również urazy spowodowane przemocą, w tym napad, groźby oraz przemoc fizyczna.  Pracownicy, którzy zostali napadnięci lub zaatakowani przed rozpoczęciem lub po zakończeniu godzin pracy, mają również prawo do ubezpieczenia od wypadku przy pracy, ponieważ zdarzenie miało powiązanie z ich pracą. Dotyczy to na przykład osoby, która zostanie zaatakowana przez niezadowolonego klienta w trakcie urlopu lub w swoim czasie wolnym.

      Wyrażenie „wypadek przy pracy” rozumie się również jako rozszerzony termin prawny. Obejmuje on wtedy „konkretne, ograniczone w czasie zdarzenia zewnętrzne, które pociągają za sobą stres lub obciążenie nietypowe w stosunku do tego, co jest normalne w danej pracy”. Przy urazach fizycznych mogą to być na przykład urazy powstałe w wyniku nieoczekiwanego, lecz wymaganego podnoszenia ciężarów w trudnej pozycji pracy, na przykład przy zadaniach wykonywanych na dachu lub innych wysokościach. Przy urazach psychicznych może być to na przykład praca wykonywana pod presją czasu lub z niewielkim doświadczeniem.

      Czego nie obejmuje termin „wypadek przy pracy”?

      Urazy przeciążeniowe, które narastają i pojawiają się z czasem, nie są objęte powyższymi przepisami. Dotyczy to urazów fizycznych i psychicznych, w tym artrozy, przeciążenia pleców, długotrwałego stresu, zastraszania, mobbingu lub nękania w miejscu pracy.

    • Choroba zawodowa

      – Choroby wywołane szkodliwymi wpływami w miejscu pracy mogą być uznane za choroby zawodowe jeżeli są wpisane na listę chorób zawodowych. Są to na przykład choroby skóry w wyniku narażenia na działania chemikaliów – dotyczy to szczególnie lakierników samochodowych, sprzątaczek, malarzy.
      – choroby płuc, w tym rak płuc wywołany przez kurz i dym w pomieszczeniach pracy, np. na placu budowy.
      – utrata słuchu, urazy akustyczne i szum uszny (tinnitus), na przykład przy  wysokim poziomie hałasu.
      – uszkodzenia wibracyjne spowodowane obsługą wibrujących narzędzi ręcznych, np. ubijarki do ziemi lub młota pneumatycznego.
      – infekcje różnych chorób, w tym koronawirusa, gdzie szczególnie narażeni są pracownicy służby zdrowia, w tym pielęgniarki.
      – choroby wywołanie zmianami ciśnienia atmosferycznego, gdzie szczególnie narażeni są na przykład nurkowie, piloci i stewardessy.
      – choroby wywołane szczepieniem w związku z sytuacją zawodową, również szczególnie spotykane w służbie zdrowia.
      – choroby klimatyczne, na przykład przeziębienia  w rejonach arktycznych, urazy cieplne w wyniku pracy w rejonach tropikalnych.
      – malaria, dżuma, ospa, związane z wyjazdem do pracy w rejony występowania, lub poprzez kontakt z zakażonymi w swoim miejscu pracy. Wymaga się, aby był związek przyczynowo skutkowy pomiędzy chorobą a szkodliwym wpływem.

  2. Szkoda fizyczna lub psychiczna

Co do zasady, wszystkie szkody fizyczne i psychiczne mogą być wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową.

Szkody psychiczne spełniają również warunek o związku przyczynowo skutkowym Mogą one wystapić na przykład przy napadzie lub porwaniu pracownika w miejscu pracy takim jak stacja benzynowa, skel lub urzęd. W przypadku śmierci rodzina może ubiegać się o odszkodowanie, jeżeli były na utrzymaniu zmarłego (forsørgertapserstatning).

  1. Strata finansowa lub trwale inwalidztwo medyczne

Roszczenia w stosunku do firmy ubezpieczeniowej

Po wypadku przy pracy lub przy chorobie zawodowej masz prawo do odszkodowania za pełną stratę finansową od ubezpieczyciela Twojego pracodawcy.

Odszkodowanie może pokrywać utratę dochodów, wydatki oraz utratę zdolności do wykonywania zadań domowych. Ponadto możesz ubiegać się o odszkodowanie, jeśli uraz spowodował trwałą niepełnosprawność medyczną w wysokości co najmniej 15%. Przyszłą utratę dochodów oblicza się według ujednoliconych zasad. Utrata przyszłej zdolności do wykonywania zadań domowych wchodzi w zakres tego standardowego odszkodowania. Dlatego nie ma podstawy prawnej do dochodzenia odszkodowania za dodatkowo utraconą zdolność do wykonywania zadań domowych.

Po śmierci w wyniku wypadku przy pracy/choroby zawodowej, osoby pozostałe na utrzymaniu mogą otrzymać odszkodowanie po utracie żywiciela (forsørgertapserstatning). Wymogiem jest, że osoba pozostawiona, faktycznie była wspierana przez zmarłego lub można udowodnić, że wsparcia można było oczekiwać. W przypadkach wypadków przy pracy obliczanie tego odszkodowania jest ustandaryzowane.

Pracownicy w sektorze komunalnym i państwowym mogą ubiegać się odszkodowania za wypadki przy pracy zgodnie z głównymi umowami taryfowymi (hovedtariffavtaler).

Odszkodowanie restytucyjne lub zadośćuczynienie (oppreisningserstatning) nie jest przyznawane ani przez NAV ani ubezpieczenie od wypadków od pracy. Roszczenia o zadośćuczynienie należy wnosić przeciwko osobistemu sprawcy zdarzenia. Jeśli uraz lub choroba są spowodowane rażącymi zaniedbaniami/nagannymi warunkami ze strony pracodawcy, mogą istnieć podstawy do dochodzenia odszkodowania.

  Roszczenia w stosunku do NAV lub Helfo

– Pokrycie z Helfo wydatków na różne formy leczenia i leków (nie musisz płacić wkładu własnego (egenandel)).

– Prawo do renty inwalidzkiej i zasiłek z tytułu aż do 30% niezdolności do pracy.

– Prawo do zasiłku chorobowego, świadczenia arbeidsavklaringspenger oraz renty inwalidzkiej nawet w przypadku niespełnienia warunku o okresie ubezpieczenia społecznego.

– Odszkodowanie z NAV, jeśli trwałe inwalidztwo medyczne związane z obrażeniami ciała wynosi co najmniej 15%.

– Prawo do zasiłku chorobowego przez rok, nawet jeśli już od jakiegoś czasu przebywasz na zwolnieniu lekarskim.

– Korzystniejsze zasady obliczania zasiłku chorobowego, zasiłku „arbeidsavklaringspenger” i renty inwalidzkiej.

– Zasiłek pogrzebowy.

– Bardziej korzystne zasady dotyczące renty współmałżonka na wypadek śmierci.

  1. Związek przyczynowo skutkowy pomiędzy podstawą odpowiedzialności a szkodą/stratą

Jeżeli dany czyn był koniecznym warunkiem powstania szkody lub straty, zwykle istnieje związek przyczynowo skutkowy. W niektórych przypadkach, gdy istnieje kilka czynników przyczynowych, ustalenie, czy istnieje prawdopodobny związek przyczynowo skutkowy, może być trudne. Należy ocenić, czy czynność była warunkiem koniecznym do powstania szkody lub urazu, czy wręcz przeciwnie; czy szkoda/strata wystąpiłaby nawet gdyby nie uwzględniono zdarzenia.

TERMINY

 

Wypadek przy pracy należy zgłosić do NAV w ciągu jednego roku od momentu wypadku. Chorobę zawodową należy zgłosić w ciągu jednego roku od chwili, gdy dowiedziałeś się o przyczynie choroby. NAV może zatwierdzić wypadek przy pracy po upływie roku, jeśli jest jasne, że uraz jest wypadkiem przy pracy lub istnieją szczególne powody, dla których temin nie został dotrzymany.

Roszczenia o odszkodowanie z zakładu ubezpieczeń od wypadków przy pracy należy zgłosić w ciągu 3 lat od końca roku kalendarzowego, w którym poszkodowany dowiedział się, że szkoda spowoduje stratę finansową lub niefinansową.

Roszczenia o przywrócenie/późniejsze rozliczenie muszą być zgłoszone w ciągu 5 lat od pierwotnego rozliczenia odszkodowania, zgodnie z standardforskriften § 5-1.

Roszczenie o wypłatę ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków (ulykkesforsikring) należy złożyć w ciągu jednego roku od momentu, w którym poszkodowany dowiedział się o okolicznościach uzasadniających roszczenie.

KOSZTY ADWOKATA

 

Towarzystwo ubezpieczeniowe zasadniczo pokrywa niezbędne i uzasadnione wydatki na pomoc prawną jako odrębną pozycję odszkodowania. Wyjątki mają zastosowanie w przypadkach, gdy towarzystwo ubezpieczeniowe uzna, że ​​nie istnieją przesłanki do odszkodowania. Powodem może być brak związku przyczynowego między wypadkiem a urazem, to że wypadek był poza pracą lub choroba nie jest kwalifikowana jako choroba zawodowa.

 

CZY KONIECZNYM JEST ANGAŻOWANIE ADWOKATA?

 

Nie, angażowanie prawnika nie jest konieczne. Z naszego doświadczenia wynika jednak, że istnieje większa szansa na akceptacje roszczenia oraz, że otrzymasz wyższą kwotę odszkodowania, jeśli pozwolisz sobie na pomoc prawnika. Rzadko opłaca się przyjąć pierwszą ofertę rekompensaty. Dlatego zalecamy skorzystanie z pomocy prawnika w tym procesie.

Indem Advokatfirma pomaga w dochodzeniu roszczeń odszkodowawczych po wszelkiego rodzaju wypadkach przy pracy i chorobach zawodowych.

Uzyskaj pomoc od prawnika już dziś!

Po przesłaniu formularza jeden z naszych prawników dokona wstępnej i niewiążącej oceny Twojej sprawy. Zwykle otrzymasz od nas wiadomość tego samego dnia, najpóźniej w ciągu jednego dnia roboczego.

Możesz również skontaktować się z nami pod numerem telefonu 22 00 88 88 lub e-mailem post@indem.no.

MEDARBEIDERE

Izabela Nedzi

Advokatfullmektig